بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

بنام خدايى كه هم رحمتى عام دارد و هم رحمتى خاص به نيكان.

وَ لَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا الْمُرْسَلِينَ

فرمان ما از سابق به نفع بندگان مرسل ما صادر شده.

إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ

كه ايشان تنها يارى خواهند شد.

وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ

و لشكر ما به تنهايى غالب خواهد گشت.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّي حِينٍ

پس تو تا مدتى روى از ايشان برتاب.

وَ أَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

ببين چه عكس العملهايى نشان مى‌دهند و به زودى ثمره رفتار خود را مى‌بينند.

أَ فَبِعَذابِنا يَسْتَعْجِلُونَ

آيا به عذاب ما شتاب مى‌كنند.

فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ

پس همين كه بر آنها احاطه كرد آن وقت مى‌فهمند كه چه روزگار بدى دارند.

وَ تَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّي حِينٍ

تو تا چندى روى از ايشان برتاب.

وَ أَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

و رفتارشان را زير نظر داشته باش به زودى خودشان هم خواهند ديد.

سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

منزه است پروردگار تو كه رب العزه است از آنچه اينان در باره‌اش مى‌گويند.

وَ سَلامٌ عَلَي الْمُرْسَلِينَ

و سلام بر فرستادگان.

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ

و ستايش مخصوص خدا است كه پروردگار عالميان است.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ

به نام خداى رحمان و رحيم،؛ سوگند به دو سرزمين (انبياء خيز) شام و بيت المقدس (يا قسم به انجير و زيتون).

وَ طُورِ سِينِينَ

و سوگند به سرزمين" طور سينا".

وَ هٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ

سوگند به مكه اين بلد امين.

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ

كه ما انسان را به بهترين نظام خلقت خلق كرديم.

ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلِينَ

سپس او را- در صورتى كه منحرف شود- به پست‌ترين مرحله برگردانديم.

إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ

مگر كسانى را كه ايمان آورده و اعمال صالح كنند كه پاداشى قطع ناشدنى دارند.

فَما يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ

حال اى انسان! آن انگيزه‌اى كه تو را وا مى‌دارد به اينكه روز جزا را تكذيب كنى چيست؟.

أَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحاكِمِينَ

مگر خدا را احكم الحاكمين نيافتيد؟.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر،؛ بخوان به نام پروردگارت كه جهان را آفريد.

خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ

انسان را از خونى بسته شده آفريد.

اقْرَأْ وَ رَبُّكَ الْأَكْرَمُ

بخوان كه پروردگارت از هر كريمى كريم‌تر است.

الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ

كسى است كه به وسيله قلم تعليم كرد.

عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَمْ

آرى انسان را تعليم كرد چيزهايى را كه نمى‌دانست.

كَلاَّ إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغيٰ

چنين نيست كه انسان حقشناس باشد مسلما طغيان مى‌كند.

أَنْ رَآهُ اسْتَغْنيٰ

به خاطر اينكه خود را بى نياز مى‌بيند.

إِنَّ إِليٰ رَبِّكَ الرُّجْعيٰ

ولى بايد بداند كه برگشت همه به سوى اوست.